نیمکت تراکتورسازی را بازیکنانی با شاخصه های دفاعی تشکیل داده اند اما مهره هایی نظیر پهلوان نیز به کار گرفته نمی‌شوند.

به گزارش ورزش سه، تراکتور این فصل یکی از پرستاره ترین تیم های تاریخ خود را در اختیار دارد. آن ها با ۳ ملی پوش، چند خارجی و بازیکنان مطرح داخلی به مصاف حریفان رفته اند و تیمی خطرناک به شمار می‌روند اما به نظر می‌رسد نیمکت قرمزهای آذربایجان عاری از ستاره ای

است که بتواند روند مسابقه را تغییر بدهد.

این موضوع روز گذشته بیشتر به چشم آمد چرا که تراکتور لیکنز هیچ وقت نیمه دوم را با شکست آغاز نکرده بود. آن ها همیشه پیروز میدان بودند و برای تغییر روند بازی نیازی به مهره هجومی نداشتند و با عناصر دفاعی، به کنترل بازی می‌پرداختند. اما شب گذشته لیکنز بیش از هر

زمان دیگری به یک تعویضی هجومی و اثرگذار نیاز داشت.

در لحظه ای که تراکتور ۲-۱ از حریف عقب بود و برای گلزنی تلاش می‌کرد، روی نیمکت تراکتور مهره هایی نظیر علی طاهران، علیرضا نقی زاده، احمد موسوی، علی عبدالله زاده و البته محمدرضا آزادی و احسان پهلوان حضور داشتند. حضور دو بازیکن هجومی که آن هم یکی مهره ای

جوان و کم تجربه است، نشان میدهد که دست لیکنز تا چه حد برای انجام تغییرات خالی است.

البته مصدومیت سوگیتا و حضور ساسان انصاری نیز این فقر نیمکت را بیشتر کرد. از سوی دیگر این انتقاد به لیکنز وارد است که چرا در زمستان به سراغ بازیکن هجومی نرفت و از طرف دیگر چرا ترکیب تیمش را طوری انتخاب نمیکند که یکی دو بازیکن هجومی را روی نیمکت داشته

باشد.

با این حال به نظر می‌رسد برخی اعتراض های هواداران تراکتور نسبت به عدم تعویض از سوی این مربی بی معنی باشد چرا که هر تعویض در بازی با سپیدرود تراکتور را دفاعی تر می‌کرد.

نکته دیگر درباره احسان پهلوان است. او که در نیم فصل دوم لیگ هفدهم ستاره بی چون و چرای تراکتوری ها بود و با گل های استثنایی اش، مانع از رقم خوردن فاجعه برای تراکتور شد، در فصل جاری شرایط خوبی ندارد و مشخص نیست که چرا حتی در چنین بازی هایی برای

دقایقی به زمین نمی‌رود. او که توانایی شوت زنی از پشت محوطه جریمه را دارد، بی تردید می‌توانست در بازی مقابل سپیدرود در نقش یک ستاره ظاهر شود.

منبع ورزش ۳

Print Friendly, PDF & Email